തിരികല്ല്

തവിടെന്തിനാ തിരികല്ലിലിടുന്നത് എന്നൊരു പഴഞ്ചൊല്ലുണ്ട്. തവിട് പൊടി തന്നെയല്ലേ? മുതിര, ഉഴുന്ന്, മറ്റു പരിപ്പുവർഗ്ഗങ്ങൾ ഒക്കെ പൊടിച്ചെടുക്കാൻ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു തിരികല്ല്. മിക്സി വന്നപ്പോൾ പത്തായത്തിലായി. കറിവേപ്പിലയിലെ പത്തായത്തിലേക്ക് ഒരു വസ്തു കൂടെ. മണ്മറഞ്ഞുപോകുന്നതിനുമുമ്പൊരു സൂക്ഷിപ്പ്.



ആത്മഗതം :- പാചകം എന്നത്, വെറും, വാചകം അല്ല. ;)

അന്നും ഇന്നും

അരിയും, മറ്റു വസ്തുക്കളും, ആട്ടുകല്ലില്‍ അരച്ച്, ദോശയും ഇഡ്ഡലിയും ഉണ്ടാക്കിയെടുത്ത്, അമ്മിക്കല്ലില്‍ അരച്ച ചമ്മന്തിയും കൂട്ടി കഴിക്കുന്ന ഒരു കാലമുണ്ടായിരുന്നു എന്നെഴുതാന്‍ സമയമായോ? ഇന്നും ഇതൊക്കെയുള്ള വീടുകള്‍ ഉണ്ട് എന്നെഴുതണോ?

കറന്റ് പോകുന്ന സമയത്ത്, ആട്ടുകല്ലും, അമ്മിക്കല്ലും ഉപയോഗിക്കാറുണ്ടായിരുന്നു. ഇന്ന് അതും ഇല്ല. സമയം ലാഭിക്കുക എന്നത് മാത്രമാവും കാരണം എന്ന് തോന്നുന്നു, ആധുനിക ഉപകരണങ്ങള്‍ ഉപയോഗിക്കുന്നതിന്.

ചിരവ പോലും മാറിയിരിക്കുന്നു. ചിരവിയെടുത്ത തേങ്ങയും, മേശമേല്‍ വെച്ച്, ചിരവിയെടുക്കുന്ന ഉപകരണവും വന്നെത്തിയിട്ട് കാലം കുറേയായി. കല്യാണവീടുകളില്‍, രാവ് പകലോളം, തേങ്ങ ചിരവുന്ന ജോലി ഇന്നില്ല. ഗ്രൈന്‍ഡറിനു മുകളില്‍ പിടിപ്പിച്ചിരിക്കുന്ന തേങ്ങ ചിരവല്‍ യന്ത്രത്തില്‍ പിടിച്ചുകൊടുക്കുകയേ വേണ്ടൂ.

മിക്സിയും ഗ്രൈന്‍ഡറും പല പല രൂപത്തിലാണ് കിട്ടാനുള്ളത്. അതുകൊണ്ട്, ആട്ടുകല്ലും, അമ്മിക്കല്ലും, ചില വീടുകളില്‍ ഇല്ലേയില്ല.

കല്‍ച്ചട്ടികളും, മണ്‍ചട്ടികളും, സ്റ്റീല്‍പ്പാത്രങ്ങള്‍ക്കും, നോണ്‍-സ്റ്റിക്ക് പാത്രങ്ങള്‍ക്കും വഴിമാറിയിരിക്കുന്നു.

അരച്ചും പൊടിച്ചുമെടുത്ത്, ദോശയും, ഇഡ്ഡലിയും, പുട്ടും, അപ്പവും ഉണ്ടാക്കുന്നിടത്ത്, ഒക്കെ പായ്ക്കറ്റുകളില്‍, വാങ്ങി, പെട്ടെന്ന് തയ്യാറാക്കുന്നു.

ഇന്ന് മിക്കതും ഡിസൈനര്‍ അടുക്കളകളാണ്. അവിടെ ആധുനിക ഉപകരണങ്ങള്‍ക്കേ പ്രവേശനമുള്ളൂ.

അങ്ങനെയുള്ള വസ്തുക്കളും ഉപകരണങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നു, ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു, എന്ന് നമ്മള്‍ അറിയുമ്പോള്‍, വരും തലമുറ, ഇതൊക്കെ വെറും ചിത്രങ്ങളിലൂടേയും, മറ്റുള്ളവരുടെ വാക്കുകളിലൂടേയും മാത്രം അറിയുന്നു.

അതുകൊണ്ട്, അവയൊക്കെ പുരാവസ്തുക്കളായി മാറ്റി പ്രതിഷ്ഠിക്കുന്നതിനുമുമ്പ് ഒരു നിമിഷം.

അമ്മിക്കല്ലും ആട്ടുകല്ലും, സിമന്റില്‍ ഉറപ്പിച്ചുവെച്ചിരിക്കുകയാണ്. ആരും കടത്തിക്കൊണ്ടുപോവുമെന്ന് പേടിക്കേണ്ടല്ലോ. ;)

എന്നാലും ഇനിയും ബാക്കിയുണ്ട് എന്ന് കാണിക്കാന്‍, ഇന്നും നമ്മോടൊപ്പം ചിലത്കൂടെ. ചെറിയ രൂപത്തില്‍.